Παρεμβάσεις ΔΕ: Για τη συνάντηση του ΔΣ της ΟΛΜΕ με τον Γαβρόγλου και η ντρίπλα για το Νέο Λύκειο

19/09/2017

 

Αθήνα 16/9/2017

Η κυβέρνηση καλεί τους εκπαιδευτικούς να συμφωνήσουν για ένα Λύκειο που θα παρέχει λιγότερη γνώση, θα έχει λιγότερους μαθητές, θα εργάζονται λιγότεροι καθηγητές, θα έχει περισσότερες εξετάσεις, και θα αξιολογείται με βάση τις επιδόσεις των μαθητών.

Η κυβέρνηση καλεί τους εκπαιδευτικούς να συμφωνήσουν για ένα Λύκειο που θα παρέχει λιγότερη γνώση, θα έχει λιγότερους μαθητές, θα εργάζονται λιγότεροι καθηγητές, θα έχει περισσότερες εξετάσεις, και θα αξιολογείται με βάση τις επιδόσεις των μαθητών.

Στη  συνάντηση με  το  Δ.Σ της ΟΛΜΕ, την Πέμπτη 14/9/2017, ο Υπουργός Παιδείας της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ  όχι μόνο δεν  έδωσε καμιά θετική απάντηση  στα οξυμμένα και επείγοντα προβλήματα του δημόσιου σχολείου και των εκπαιδευτικών, αλλά επιχείρησε για άλλη μια φορά να αξιοποιήσει επικοινωνιακά τη συνάντηση αυτή για την καλλιέργεια κλίματος συναίνεσης  και διαλόγου προκειμένου να υλοποιήσει το αντιδραστικό σχέδιο για το Νέο Λύκειο που εξήγγειλε ο ίδιος και  ο Πρωθυπουργός κ. Τσίπρας στη ΔΕΘ.

Οι «φιλοφρονήσεις» προς το Δ.Σ της ΟΛΜΕ συνοδεύτηκαν από την άρνηση του να  γίνει ουσιαστική συζήτηση για το Λύκειο γιατί επιδιώκει να γίνει μια ανταλλαγή απόψεων σε βάθος και συζήτηση με την ΟΛΜΕ  για αυτό,  προτείνοντας  να φτιαχτεί μια ομάδα εργασίας με το Δ.Σ της ΟΛΜΕ (!!!),  για να συζητηθεί αποκλειστικά το θέμα του Λυκείου.

Στις διαπιστώσεις μας ότι οι βασικοί άξονες του νέου Λυκείου έχουν εξαγγελθεί και άρα η συζήτηση δεν μπορεί να γίνει από μηδενική βάση και πως το σχέδιο για το Λύκειο θα προκαλέσει νέα εκρηκτικά  πλεονάσματα, εκπαιδευτικών οι απαντήσεις ήταν γενικόλογες και ασαφείς. Ήταν δε χαρακτηριστική η τοποθέτηση του Γ.Γ του Υπουργείου Παιδείας ότι βλέπουν τους καθηγητές σε επίπεδο περιφέρειας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements

Η ενδιάμεση έκθεση του ΟΟΣΑ για το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα την οποία κρύβει, αλλά εφαρμόζει ήδη, η ηγεσία του υπουργείου Παιδείας

19/09/2017

 

Της Συντακτικής Επιτροπής του Σελιδοδείκτη*

 

Ήδη από τον Φεβρουάριο του 2017 το υπουργείο Παιδείας έχει στα χέρια του την ενδιάμεση έκθεση του ΟΟΣΑ για το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα. Η έκθεση, αν και δημοσιευμένη στην ιστοσελίδα του ΟΟΣΑ[1], κατά ένα παράξενο τρόπο παραμένει κρυφή από την ελληνική εκπαιδευτική κοινότητα, καθώς μέχρι τώρα έχουν παρουσιαστεί μόνο επιμέρους πλευρές της μέσω επιλεκτικών διαρροών από τον κυβερνητικό τύπο[2]  ενώ το Υπ. Παιδείας ισχυρίζεται ακόμα και στις επίσημες συναντήσεις του με τις εκπαιδευτικές ομοσπονδίες (ΟΛΜΕ – ΔΟΕ) ότι δεν την γνωρίζει και την αναμένει!

Στο παρόν άρθρο θα επικεντρωθούμε συνοπτικά στους βασικούς άξονες των προτάσεων του ΟΟΣΑ για το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα και θα εξετάσουμε στη βάση αυτής της παρουσίασης δύο κρίσιμες -κατά τη γνώμη μας- διαστάσεις, αφενός τον βαθμό συμμόρφωσης του υπουργείου στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα του ΟΟΣΑ και αφετέρου τον βαθμό διαφοροποίησης της σημερινής ενδιάμεσης έκθεσης του ΟΟΣΑ, σε σχέση με τις προτάσεις που ο ίδιος είχε καταθέσει το 2011. Οι δύο διαστάσεις ασφαλώς αλληλοδιαπλέκονται κι είναι κρίσιμες για την κατανόηση των γενικότερων πολιτικών σχεδιασμών των αστικών δυνάμεων στο πεδίο του σχολείου. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ κι ο ίδιος ο υπουργός Παιδείας ισχυρίζονται ότι ο ρόλος του ΟΟΣΑ είναι απλά συμβουλευτικός κι όχι δεσμευτικός και ταυτόχρονα ότι η νέα έκθεση δεν μπορεί παρά να λαμβάνει υπόψη της τα νέα δεδομένα που διαμορφώθηκαν στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα και την ελληνική κοινωνία μετά το 2015.

Θυμίζουμε ότι η έκθεση ΟΟΣΑ του 2011 αποτέλεσε μια σημαντική τομή για την ελληνική εκπαίδευση. Η εκπαιδευτική πολιτική των κυβερνήσεων από το 2011 και μετά βασίστηκε πάνω στις πολύ συγκεκριμένες, νεοφιλελεύθερης κοπής, προτάσεις του ΟΟΣΑ. Ο εξορθολογισμός του σχολικού δικτύου διαμέσου μαζικών συγχωνεύσεων – καταργήσεων σχολικών μονάδων, η θεσμοθέτηση ανεξάρτητων αρχών αξιολόγησης σχολείων και πανεπιστημίων (ΑΔΙΠΠΔΕ-ΑΔΙΠ), το Π.Δ. 152 για την ατομική αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, η αύξηση του διδακτικού ωραρίου, οι διαθεσιμότητες εκπαιδευτικών και ο νόμος πλαίσιο για τα πανεπιστήμια αποτελούν μερικές μόνο εξειδικεύσεις της έκθεσης ΟΟΣΑ του 2011 για την ελληνική εκπαίδευση. Επομένως, κάθε άλλο παρά  συμβουλευτικό / τεχνοκρατικό ρόλο είχε ο ΟΟΣΑ τα τελευταία 6 χρόνια στη διαμόρφωση της εκπαιδευτικής πολιτικής. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΠΥΣΔΕ Λέσβου – Ιστορία μου, αμαρτία μου

13/09/2017

Όλοι οι συνάδελφοι παρακολουθήσαμε πραγματικά με κομμένη την ανάσα τις φετινές τοποθετήσεις που έκανε το ΠΥΣΔΕ Λέσβου αφού φέτος έσπασε κάθε ρεκόρ με την προθεσμία μιάμισης ώρας που δόθηκε στους συναδέλφους για να κάνουν αίτηση απόσπασης και τοποθέτησης.

Για ακόμα μια χρονιά τα κενά δεν αναρτήθηκαν με τις αναλυτικές ώρες του κάθε σχολείου για κάθε ειδικότητα, παρόλο που οι αναθέσεις μαθημάτων έγιναν από την πρώτη μέρα λειτουργίας των σχολείων.

Φέτος επίσης έγιναν τοποθετήσεις με αδιαφανή κριτήρια και σε κάποιες περιπτώσεις κραυγαλέες παρατυπίες που λύθηκαν μέχρι και με εξώδικα ή δεν λύθηκαν και παίρνουν τη δικαστική οδό.

Οι διαθέσεις στην πρωτοβάθμια γίνονται για άλλη μία χρονιά με διαδικασίες θολές από τις οποίες αποκλείεται ουσιαστικά η συμμετοχή των συναδέλφων με δεύτερο φετινό ρεκόρ προθεσμίας μίας ώρας για τις αιτήσεις των συναδέλφων.

Οι τοποθετήσεις αναπληρωτών βγήκαν αλλά ανακοινώθηκαν αρχικά μόνο στα προσωπικά μέηλ των συναδέλφων, έτσι ώστε να μην μπορεί κανείς να ελέγξει, είτε αναπληρωτής είτε μόνιμος. Μόνο μετά από τη γενική κατακραυγή προέβη η διεύθυνση στη δημοσιοποίησή τους. Παρατηρείται επίσης το φαινόμενο να έχουν δοθεί κενά για τους αναπληρωτές πριν ακόμα τοποθετηθούν οι μόνιμοι συνάδελφοι των ίδιων ειδικοτήτων που προηγούνται βάσει προβλεπόμενης διαδικασίας αλλά και προφανούς λογικής χρονικής αλληλουχίας. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Συνέδρια ΟΛΜΕ-ΔΟΕ: ένα κρίσιμο στιγμιότυπο στη μάχη για τη ταξική ανασυγκρότηση του κινήματος

27/06/2017

της Άννας Μπαχτή, εκπροσώπου των Παρεμβάσεων στο ΔΣ της ΟΛΜΕ,

του Μιχάλη Μιλτσακάκη πρώην εκπροσώπου των Παρεμβάσεων στο ΔΣ της ΔΟΕ

Κανέναν δεν ξαφνιάζει η διαπίστωση πως το εκπαιδευτικό κίνημα ως αναπόσπαστο κομμάτι του εργατικού και συνδικαλιστικού κινήματος βρίσκεται σε μία περίοδο βαθιάς κρίσης. Η αποσυσπείρωση από τα σωματεία και η απομάκρυνση από τις συλλογικές διαδικασίες δείχνει να αποκτά «μόνιμα» χαρακτηριστικά κυρίως μετά τη διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Η βίαιη εφαρμογή των μνημονίων και των επιδιώξεων του κεφαλαίου από την αυτοαποκαλούμενη «αριστερή» κυβέρνηση έσπειρε την απογοήτευση στον κόσμο της εργασίας, ο οποίος προσδοκούσε τουλάχιστον να «μπει φρένο» στις ακραίες εκδοχές της νεοσυντηρητικής αναδιάρθρωσης στην εκπαίδευση και στο χτύπημα των εργασιακών δικαιωμάτων, της περιόδου των προηγούμενων κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Οι κυρίαρχες δυνάμεις του κυβερνητικού, εργοδοτικού συνδικαλισμού, παλιού και νέου,  ρίχνοντας τα βάρη πολύ εύκολα στους εκπαιδευτικούς που «δεν συμμετέχουν, δεν αντέχουν την απεργία, δεν έρχονται στις Γ.Σ», αρνούνται πλέον να οργανώσουν έστω στοιχειώδεις αμυντικούς αγώνες, απέναντι στα μέτρα που υλοποιούνται. Η ανυποληψία δεν εστιάζεται μόνο στο επίπεδο των τριτοβάθμιων οργανώσεων ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, που έτσι και αλλιώς αντιμετωπίζονταν με καχυποψία από τους εκπαιδευτικούς, αλλά και στο επίπεδο των Ομοσπονδιών, ΟΛΜΕ-ΔΟΕ και των πρωτοβάθμιων σωματείων.

Την ίδια στιγμή όμως,  εξαιτίας της ραγδαίας επιδείνωσης των συνθηκών ζωής, των εργασιακών δικαιωμάτων και της κατάστασης του δημόσιου σχολείου, που στο αμέσως επόμενο διάστημα θα πάρει νέα ποιοτικά, αντιδραστικά χαρακτηριστικά, η συζήτηση και η αγωνία στο ευρύτερο  πρωτοπόρο αγωνιστικό κομμάτι της εκπαίδευσης ανοίγει με νέους όρους για το «αν και πως μπορούμε να πάμε αλλιώς». Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Διευκρινίσεις σχετικά με τη διαδικασία αξιολόγησης των Διευθυντών σχολικών μονάδων – Πρακτικές οδηγίες

19/06/2017

 

  1. Πριν την έναρξη της διαδικασίας όλοι οι εκπαιδευτικοί μόνιμοι και αναπληρωτές έχουν δικαίωμα να δηλώσουν τη γνώμη τους.
  2. Η ειδική συνεδρίαση των μονίμων εκπαιδευτικών στην οποία καλούμαστε να συμμετέχουμε δεν είναι συνεδρίαση του συλλόγου διδασκόντων κατά την έννοια του νόμου, γι’ αυτό μπορούμε να απέχουμε.
  3. Αν η πλειοψηφία των συναδέλφων δηλώσει ότι απέχει από τη διαδικασία, δεν υπάρχει απαρτία και καμία διαδικασία δε μπορεί να υλοποιηθεί ούτε μπορούν να συμπληρώνονται τα φύλλα αξιολόγησης. ( Σύμφωνα με το έγγραφο της Δ.Ο.Ε. «Υλοποίηση της απόφασης για απεργία – αποχή από τις διαδικασίες αξιολόγησης» – αρ. Πρωτ. 1371/12-7-2017 που βασίζεται στη γνωμάτευση της νομικού συμβούλου)
  4. Σε περίπτωση που η πλειοψηφία αποφασίσει να συνεδριάσει ο κάθε συνάδελφος έχει το δικαίωμα να απέχει στο πλαίσιο της συμμετοχής του στην απεργία – αποχή, δηλώνοντας ότι συμμετέχει στην κινητοποίηση που έχει κηρύξει η Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. με την απόφασή της στις 07/06/2017 με τη μορφή της απεργίας – αποχής (βλ. και την εξώδικη γνωστοποίηση της Ε.Ε. της ΑΔΕΔΥ στο Υπουργείο Παιδείας στις 09/06/2017).
  5. Υπογραμμίζεται ότι η «αποχή υπαλλήλων» από συγκεκριμένα καθήκοντα, αποτελεί μορφή απεργίας και προβλέπεται από τις διατάξεις του ν. 1264/82, όπως αυτές έχουν ερμηνευθεί από αρμόδια δικαστήρια (Διοικητικό Εφετείο Αθηνών 486/1995 και ΜΠΑ 2395/2014).
  6. Η ΑΔΕΔΥ στην σχετική ανακοίνωση αναφέρει «Η μορφή της απεργίας-αποχής είναι απολύτως νόμιμη και δεν υπάρχει καμιά περίπτωση πειθαρχικής συνέπειας για τους εργαζόμενους που συμμετέχουν.» Άλλωστε η μορφή της απεργίας – αποχής που κήρυξε η ΑΔΕΔΥ εφαρμόστηκε το 2014 και τη φετινή χρονιά με επιτυχία από όλους σχεδόν τους δημόσιους υπαλλήλους και σε όλες τις δημόσιες υπηρεσίες, χωρίς να υπάρξει πουθενά καμία διοικητική και πειθαρχική παρέμβαση.
  7. Η απεργία-αποχή σημαίνει «απέχω από έργο που σχετίζεται με τον σκοπό της Αξιολόγησης, ωστόσο εργάζομαι, συμμετέχοντας κανονικά σε κάθε τι που αφορά τα κανονικά μου καθήκοντα». Απέχουμε μόνο από τη σύνταξη πρακτικών αξιολόγησης των υποψηφίων διευθυντών.
  8. Επίσης στην ανακοίνωση της ΑΔΕΔΥ υπογραμμίζεται ότι δεν προβλέπονται κρατήσεις, αφού και πριν δύο χρόνια και τώρα που εφαρμόζεται στο δημόσιο δεν έχουν γίνει μισθολογικές περικοπές.
  9. Η δήλωση αποχής των εκπαιδευτικών να δοθεί στο Δ.Σ. της ΕΛΜΕ και σε όποιον έχει οριστεί υπεύθυνος για τη διαδικασία για να κατατεθεί στο Συμβούλιο Επιλογής
  10. Όλη η διαδικασία διατύπωσης γνώμης των εκπαιδευτικών για τους Διευθυντές αποτελεί την έναρξη της αξιολόγησης. Δε θα ανοίξουμε τον δρόμο της δικής μας αξιολόγησης και απέχουμε από αυτή τη διαδικασία.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Δελτίο τύπου για κοινή σύσκεψη Π.Ε.-Δ.Ε.

13/06/2017

Μυτιλήνη 13/06/2017

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 

Καλούμε όλους τους συναδέλφους (πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης) την Πέμπτη 15/6 στις 7.00 μμ στο Λέσβιον σε ανοιχτή συζήτηση-συντονισμό πάνω στο ζήτημα της στάσης μας στις επικείμενες συνεδριάσεις των συλλόγων για την έναρξη της εφαρμογής της αξιολόγησης – επιλογή διευθυντών.

 

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΕΛΜΕ ΛΕΣΒΟΥ

(Αγωνιστικές Παρεμβάσεις-Κινήσεις-Συσπειρώσεις Δ.Ε.)

 

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΛΕΣΒΟΥ

(Παρεμβάσεις-Κινήσεις-Συσπειρώσεις Π.Ε.)

 

Για την επιλογή διευθυντών

12/06/2017

Όχι στην εφαρμογή της αξιολόγησης μέσα από δήθεν συλλογικές διαδικασίες.

Δεν μετατρέπουμε τον σύλλογο διδασκόντων σε όργανο αξιολόγησης

Κήρυξη απεργίας – αποχής

 

 

Με νωπές τις διατάξεις του 4ου μνημονίου που επιβάλλουν σκληρά μέτρα ύψους, σχεδόν, 5 δις ευρώ η κυβέρνηση ψήφισε στη Βουλή και προχωρεί σε εφαρμογή του νέου νόμου για την επιλογή διευθυντών σχολικών μονάδων. Η επιλογή και αξιολόγηση των στελεχών εκπαίδευσης είναι μέρος του 4ου Μνημονίου για την εκπαίδευση – τριετούς σχεδίου για την  εκπαίδευση, το οποίο στηρίζεται στις κατευθύνσεις της ΕΕ και του ΟΟΣΑ και αφορά την εξοικονόμηση πόρων, την προώθηση της μαθητείας στη Τεχνική Εκπαίδευση, την αυτονομία της σχολικής μονάδας, την αξιολόγηση όλων (σχολικής μονάδας, στελεχών και εκπαιδευτικών). Στα παραδοτέα τον Ιούνιο του 2017 περιλαμβάνεται και η πρώτη φάση της αξιολόγησης στο δημόσιο (αξιολόγηση στελεχών), σε πλήρη ταύτιση με το χρονοδιάγραμμα του υπουργείου για την επιλογή διευθυντών.

Ο νόμος που ψήφισε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ με αφορμή την απόφαση του ΣΤΕ να κρίνει αντισυνταγματικό το νόμο Μπαλτά – Κουράκη, βασίζεται σε όλο το αντιδραστικό νομοθετικό πλαίσιο που ισχύει εδώ και χρόνια (Δημοσιοϋπαλληλικός Κώδικας, Καθηκοντολόγιο, ν.3848/10 – Διαμαντοπούλου, ν.4186/13 – Αρβανιτόπουλου). Είναι εφαρμογή ακριβώς των διαδικασιών αξιολόγησης που προβλέπονται στο ν. 4369/16 – Βερναδάκη – για την αξιολόγηση στο Δημόσιο στο τμήμα που αφορά την αξιολόγηση του προϊσταμένου από τους υφισταμένους. Το Σεπτέμβρη του 2017 σχεδιάζουν να βάλουν σε εφαρμογή και το υπόλοιπο κομμάτι της αξιολόγησης.

Πιο συγκεκριμένα για τη διαδικασία επιλογής των διευθυντών προβλέπεται: Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ 17/5/2017 και την απεργιακή συγκέντρωση στα Κεντρικά Λύκεια στις 11 πμ

14/05/2017

Να σταματήσουμε να μετράμε τη ζωή μας με μνημόνια

 

Συνάδελφοι,

Δεν πρόλαβε να ολοκληρωθεί η επέτειος της εργατικής Πρωτομαγιάς και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, δίνοντας τα χέρια με τους δανειστές της, υπέγραψε τη συμφωνία για τη νέα λεηλασία των εισοδημάτων μας και την καρατόμηση των εργασιακών μας δικαιωμάτων.

Με το “κλείσιμο” της συμφωνίας ύψους 3,8 δις ευρώ, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ μεθοδεύει με ταχύτατους ρυθμούς νέα βαριά φοροεπιδρομή σε βάρος μισθωτών και συνταξιούχων. Για να υπηρετήσει τον στόχο των ματωμένων πρωτογενών πλεονασμάτων στα επίπεδα του διαβόητου 3,5% επιβάλλει νέα δραματική μείωση του αφορολόγητου στα 5.681 ευρώ. Οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι, ακόμα και αυτοί που παίρνουν σύνταξη μέχρι 490 ευρώ, καλούνται να βάλουν ακόμα πιο βαθιά το χέρι στην – έτσι κι αλλιώς άδεια – τσέπη τους και να πληρώσουν νέους δυσβάσταχτους φόρους.

Η κυβέρνηση που υποτίθεται πως θα προστάτευε τις συντάξεις ακόμα και αυτών των χαμηλοσυνταξιούχων, προσυπέγραψε την δραματική περικοπή έως και 18%(!!) της προσωπικής διαφοράς σε κύριες και επικουρικές συντάξεις. Το μέτρο χτυπά πρώτα και κύρια τους συνταξιούχους του Δημοσίου, του ΙΚΑ, του ΟΑΕΕ(πρώην ΤΕΒΕ) και οδηγεί σε δραματικές περικοπές που φτάνουν μέχρι και τα 300 ευρώ. Μετατρέπει έτσι τις συντάξεις σε φιλοδωρήματα και καταδικάζει τους συνταξιούχους στην απόλυτη φτώχεια και εξαθλίωση.

Η συμφωνία προβλέπει ακόμα, μέτρα ύψους 447 εκατ. ευρώ από το 2018 με περικοπές επιδομάτων ανεργίας, τέκνων, φτώχειας και φυσικών καταστροφών, στήριξης οικογενειών και επιπλέον μείωση του επιδόματος θέρμανσης κατά 58 εκατ. ευρώ. Συγχρόνως, προβλέπεται η κατάργηση της έκπτωσης φόρου για ιατρικές δαπάνες, κάτι που θα αυξήσει το φορολογικό βάρος κατά 121 εκατ. Ευρώ.

Στο Δημόσιο τομέα έρχεται νέα αξιολόγηση και κινητικότητα ενώ για πρώτη φορά επιβάλλεται όριο στις προσλήψεις συμβασιούχων. Αυτό θα σημάνει αύξηση του φόρτου εργασίας και νέα εντατικοποίηση. Για την εκπαίδευση ιδιαίτερα η κυβέρνηση έχει δεσμευτεί ρητά από το 3ο Μνημόνιο πως θα πρέπει να προχωρήσει σε αύξηση του ωραρίου από το Νοέμβρη του 2018. Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Ένα αμερικάνικο ΟΧΙ στην ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης

07/05/2017

του Γιώργου Καλημερίδη

Τον περασμένο Νοέμβριο στην πολιτεία της Μασαχουσέτης των ΗΠΑ πραγματοποιήθηκε ένα πολύ ενδιαφέρον δημοψήφισμα για το αν θα έπρεπε να επεκταθούν τα λεγόμενα charter schools. Αν και παράδοξο για τα ελληνικά δεδομένα να γίνεται δημοψήφισμα για ζητήματα εκπαιδευτικής πολιτικής, το συγκεκριμένο δημοψήφισμα πήρε μεγάλες πολιτικές διαστάσεις, φτάνει να αναλογιστούμε ότι ψήφισαν περίπου 3.5 εκατομμύρια άνθρωποι και ξοδεύτηκαν 40 εκατ. δολάρια για την εκλογική καμπάνια των δύο αντίπαλων στρατοπέδων που είναι και το υψηλότερο ιστορικά για τη συγκεκριμένη πολιτεία. Το ερώτημα, αν και παραπλανητικό, καθώς δεν αφορούσε συνολικά την πολιτική απέναντι στα charter schools, αλλά τη δημιουργία ή όχι 12 καινούριων charters, μετατράπηκε σε μια συνολική πολιτική αντιπαράθεση μεταξύ των υποστηρικτών της επιχειρηματικής δράσης στα σχολεία και των εκπαιδευτικών σωματείων και των συλλογικοτήτων που υπερασπίζονται το δημόσιο σχολείο και βλέπουν τη μόρφωση ως συλλογικό κοινωνικό δικαίωμα.

Τα charter schools, δηλαδή σχολεία δημόσιας χρηματοδοτήσης αλλά ιδιωτικού επιχειρηματικού ελέγχου, αποτελούν την αιχμή του δόρατος του διεθνούς νεοφιλελευθερισμού, ενώ στις ΗΠΑ, ειδικότερα, ισχυρά καπιταλιστικά συγκροτήματα, όπως το  ίδρυμα Melinda & Bill Gates και το Walton Education Foundation είναι βασικοί υποστηρικτές τους. Το γεγονός ότι μεγιστάνες  του κεφαλαίου, των οποίων το εισόδημα ισοδυναμεί συχνά με το ΑΕΠ ολόκληρων χωρών, είναι υποστηρικτές των συγκεκριμένων σχολείων είναι ενδεικτικό των ενδιαφερόντων του κεφαλαίου για το δημόσιο σχολείο και την καπιταλιστική αναδιάρθρωσή του. Αντίστοιχα, σε πολιτικό επίπεδο, το κίνημα των charter schools έχει διακομματική πολιτική υποστήριξη, καθώς και τα δύο τελευταία μεγάλα ομοσπονδιακά εκπαιδευτικά προγράμματα το No Child Left Behind (NCLF) και το Race to the Top των κυβερνήσεων Μπους και Ομπάμα στόχευαν στην επέκταση των συγκεκριμένων σχολείων.

Το αναπάντεχο αποτέλεσμα και η συντριπτική νίκη του ΟΧΙ, των υποστηρικτών δηλαδή του δημόσιου σχολείου,  με 62%,  αποτελεί, από αυτή την άποψη, μια  μεγάλη ήττα των καπιταλιστικών δυνάμεων στις ΗΠΑ στο πεδίο του σχολείου, αλλά και του αμερικάνικου πολιτικού κατεστημένου τόσο της συγκεκριμένης πολιτείας, όσο και ευρύτερα. Μια ήττα που κατά τη γνώμη μας έχει ένα ευρύτερο διεθνές ενδιαφέρον και αξίζει να απασχολήσει λίγο περισότερο τις δυνάμεις εκείνες που μάχονται για την υπεράσπιση του δημόσιου δωρεάν σχολείου για όλα τα παιδιά της εργαζόμενης πλειοψηφίας. Σε μεγάλο βαθμό, όπως θα ισχυριστούμε και παρακάτω, αποδεικνύεται ότι το σχολείο της αγοράς δεν είναι μια εκπαιδευτική νομοτέλεια και ασφαλώς το εκπαιδευτικό κίνημα στην Ελλάδα δεν είναι απολίθωμα του παρελθόντος, μια συντεχνία με ιδεολογικές αγκυλώσεις που αδυνατεί να παρακολουθήσει το νέο της σχολικής αυτονομίας και της εκπαιδευτικής επιχειρηματικότητας. Εκτός και αν βαφτίσουμε τη Μασαχουσέτη του MIT, του Χάρβαρντ και του Ταφτς διεθνής έδρα του εκπαιδευτικού λαϊκισμού.

Τα δύο στρατόπεδα

Ποιοι όμως συγκρούστηκαν πραγματικά στο δημοψήφισμα της Μασαχουσέτης ; Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Παρεμβάσεις ΔΕ: διακήρυξη εκλογών αντιπροσώπων για το 18ο συνέδριο της ΟΛΜΕ

07/05/2017

Εδώ η διακήρυξη των Παερεμβάσεων ΔΕ για τις εκλογές αντιπροσώπων για το 18ο συνέδριο της ΟΛΜΕ


Αρέσει σε %d bloggers: